Wenen 1994 (dag 2)

                                                                                                                   21 juli 1994

Na heerlijk geslapen te hebben en het gevarieerde ontbijt, trokken we om 09.00 weer richting Wenen. Om 10.00 waren we op de plek waar onze rondleiding zou beginnen. Om 11.00 begon de rondleiding en waren we tot onze verbazing de enige 3 personen. Datgene wat we te zien kregen, hadden we al gezien omdat we daar gisteren al gelopen hadden. Het gemeentehuis, het Nationaal Theater van Wenen, de bibliotheek en een bekende bank. De gids kwam een beetje vreemd maar vriendelijk over en hield ontzettend van praten.

Bij Schloss Belvedère mochten we 20 min vrij rondlopen. Helaas waren ze aan het renoveren, waardoor de foto's van het paleis, niet goed tot zijn recht kwamen. Tijd om uitgebreid binnen te kijken was er niet. 

De volgende stop, was bij Schloss Schonbrunn, de reden waarom ik naar Wenen wilde. We kregen daar maar 1 uur de tijd om rond te lopen. Maar omdat de rondleiding pas om 13.00 begon en 50 min in beslag nam, werden het 1.5 uur. Gelukkig konden we ons dat permitteren, omdat we toch de enige van de rondleiding waren. 

Nadat ik uit de bus gestapt was, kwam er een enorm geel gebouw op mij af. Een enorm entree met hoge hekken en daarachter Schloss Schonbrunn. Ja, ik was er. We moesten eerst nog het enorme plein over, voordat je daadwerkelijk bij het Schloss was. Hier had ze gelopen, paard gereden en smachtend zitten wachten op Franz Joseph. In de prachtigste japonnen de mooie grote trap afdalen. In haar latere leven met Franz Joseph, was het niet altijd rozengeur en maneschijn. Dit kwam voornamelijk door de strenge hofhouding die zij moest volgen. Sissi voelde zich gevangen in een kooi met tralies, waar ze niet uit kon ontsnappen. Net als een vogeltje in een kooi. Dat was ook een van de redenen, waarom zij haar vogels heeft vrijgelaten uit de volière. 'Als ik gevangen moet zitten, mogen jullie tenminste vrij zijn, om te vliegen in de vrije blauwe lucht'. 

We hadden een Engels gids, die ons door de 44 kamers van Schloss Schonbrunn rond ging leiden. Het was zo vreemd om in het schloss te mogen rondlopen, met het idee, dat Sissi daar ook gelopen heeft. Sissi heeft er gewoond, gelopen maar vooral geleefd in haar eigen wereld wat voor niemand anders toegankelijk was, haar eigen denk- en fantasie wereld. Natuurlijk kon ze niet altijd aan het hofceremonieel ontsnappen en had ze als vrouw van de keizer bepaalde verplichtingen. Alle 44 kamers, waren prachtig, de ene nog mooier en rijker dan de andere kamer. Het grappigste was het toilet van Keizer Franz Joseph, want ook keizers moeten natuurlijk hun behoeften kunnen doen op het toilet. Keizer Franz Joseph, had vele kamers tot zijn beschikking, mede omdat hij de laatste echte keizer van Wenen was. Hij heeft in totaal 68 jaren geregeerd.  Heel stijlvol was de studiekamer waar nog steeds attributen lagen die door de keizer nog gebruikt zijn. Zijn privévertrek, was eenvoudig maar stijlvol ingericht en waar hij zich op rustige momenten kon terug trekken. In deze kamer stond ook een eenpersoonsbed, die hij in gebruik nam, na het overlijden van Sissi. In datzelfde bed, blies hij ook zijn laatste adem uit. Het merkwaardigste aan Franz Joseph was, dat hij als enige Habsburgers of van andere hoogheden, de enige was, die geboren is in Schonbrunn en er tevens in 1916 is overleden. In de algemene slaapkamer van het Keizerlijk paar, leek het bed erg klein, maar gezichtsbedrog was hier duidelijk aanwezig. Het tweepersoonsbed was maar liefst twee meter lang. Daarbij was het mogelijk om ontbijt op bed te ontvangen op speciaal daarvoor bestemde ontbijttafels. Maar ze konden ook ontbijten in het aangrenzende ontbijtkamertje. 

Ook al waren het 44 kamers om te bezichtigen, nog niet eens alles was open gesteld, ging het veel te snel voorbij. Jammer vond ik het dat de japon waarin Sissi in 1898 in Geneve is vermoord, niet aanwezig was. Bij navraag aan de gids, wist hij momenteel ook niet waar de japon was. 

Na de rondleiding, als een speer naar het busje gelopen, alwaar de gids compleet uit zijn dak ging, vanwege de tijd. In overleg, mocht hij van ons dingen overslaan en was ook dat weer opgelost. De rond tour werd weer vervolgd. 

Erg mooi was ook de Votivkerk, die speciaal voor Keizer Franz Joseph gebouwd is, na een mislukte aanslag op zijn leven. De al op grote afstand zichtbare torens met hun filigrein werk wekken met hun opengewerkte daken de indruk van kostbaar suikerwerk, vooral als ze op een zomeravond door het effectvolle licht van krachtige schijnwerpers beschenen worden.

Daarna doorgereden naar een grote brug, alwaar de rivier de Donau lag. Prachtig en wijds met zijn diep licht blauwe kleur. Omdat het zonnig weer was, zag je veel mensen zonnebaden. Het zou toch geweldig zijn om eens in de Donau te kunnen gaan zwemmen. 

Het laatste wat we bezichtigde was het 'Unterwasserhaus' wat niet erg indrukwekkend was. Einde van de rond tour en werden we weer afgezet bij het beginpunt. 

Omdat ik nog niet alles naar mijn zin op Schonbrunn gezien had, zijn we daar met een omweg weer naar toe gereden. Deze keer hebben we de tuinen van Schloss Schonbrunn bekeken. Deze zijn immens groot en wijd, dat je wel een hele dag nodig zou hebben om alles goed te kunnen bekijken. Daarom hebben we ons beperkt tot het middenstuk en terug via de rechterkant. Als je aan het einde stond, had je een fantastisch uitzicht op Schonbrunn, maar dan van de achterkant van het gebouw. Het was zo mooi, dat het eigenlijk niet met woorden te beschrijven is. Aan het einde van de lange tuin in het midden, kon je ook nog naar boven lopen om een monument te bekijken, de gloriette. Maar omdat men deze aan het renoveren was, vonden wij het onnodig om naar boven te lopen. Dat is in ieder geval iets, wat de volgende keer wel gaat gebeuren en om dan weer naar uit te zien. 

Via de rechterkant terug gelopen, waar we een enorme vogelkooi tegen kwamen. Deze was in opdracht van Franz Joseph, voor Sissi gebouwd, omdat zij zo van dieren en vogels hield.

Een stukje verderop was een kleine fontein aangelegd met daarin een blote vrouw. In het verlengde van de fontein, door een boog van bomen heen, stond een gedenkteken speciaal van Maria Theresia en Franz Joseph, met daarvoor ook nog een fontein. Stond helaas niet aan in verband met renoveren. Tot slot zijn we door perkjes van struiken en bloemen terug gelopen naar Schonbrunn, die er prachtig bij lag in de zon. 

Ik kon me Sissi's  gevoelens een beetje voorstellen, dat ze graag in de tuin liep om na te denken. Zo mooi, stil en rustgevend als het er was. Ook een mooie plek om te gedichten te schrijven. 

In het souvenir winkel nog een kaart en een sleutelhanger gekocht. Pa heeft nog een stukje van de vloer afgebrokkeld om mee te nemen als aandenken. En dat was dan het einde van twee dagen Wenen. 

Mijn grootste wens is in vervulling gegaan. Ik heb dan nog niet alles gezien, wat ik wilde zien, maar het begin is gemaakt. Er komt vast nog wel een andere kans om te gaan. Dit alles heb ik toch te danken aan mijn ouders en dat zal ik nooit vergeten. 

Om 17.00 uur vertrokken wij weer naar Hermagor. Helaas nog 1uur in de file gestaan. Om 21.30 uur waren we terug op Seecamping Schluga. Nog iets kleins gegeten en dan....welterusten. 

Wenen: Het is en zal altijd een indruk op mij blijven maken. Keizerin Elisabeth van Oostenrijk en Koningin van Hongarije en Keizer Frans Joseph en Koning van Hongarije zullen altijd een speciaal plekje in mijn hart houden en een blijvende bewondering. 

Miranda.