Wenen 1994

Het eerste verhaal dat ik op 20 juli 1994, op 21 jarige leeftijd, in mijn foto map heb geschreven.

Vandaag komt mijn liefste wens uit. Eindelijk na zovele jaren, mag ik alles gaan bekijken waar 'Keizerin Elisabeth van Oostenrijk' (1837-1898) beter bekend als 'Sissi', gewoond en geleefd heeft tijdens haar keizerin periode. Daar hoort natuurlijk ook haar man 'Keizer Franz Joseph van Oostenrijk' (1830-1916) bij. Die Sissi zijn nichtje uit Beieren naar zijn vaderland Oostenrijk heeft gehaald, door met haar te trouwen. 

Het geeft mij zo'n onbeschrijfelijk gevoel van wat er komen gaat. Als ik naar buiten kijk, vanuit de auto, zie ik landschappen die eigenlijk niet tot mij doordringen. Waarom duurt het nou zo lang, ik kan haast niet wachten tot we in Wenen zijn. 

Om 07.15 zijn we, mijn ouders en ik, vertrokken van Schluga Seecamping te Hermagor. Vanaf Hermagor naar Wenen is het 353 km lang rijden. Om 11.30 kwamen we eindelijk in Wenen aan. Eerst naar het informatiebureau geweest om een sightseeing tour te boeken. We moesten richting centrum, waar een bus zou staan die rondleidingen verzorgde. Daar aangekomen, was er niemand te bekennen, dus hebben we maar opgebeld. De tour van 15.30 was al volgeboekt en konden we de volgende ochtend pas om 11.00 terecht. 

Daarom zijn we op eigen gelegenheid, naar de St. Stephansdom geweest en hebben we binnen alles bezichtigd. Erg indrukwekkend, evenals het uitzicht bovenop de dom. Je zag de Fiaker-koetsen op en af rijden, de Prater in de verte en andere hoge kerken en gebouwen. Ook de buitenkant van de dom was erg mooi gemaakt. 

Daarna door naar de Kaisergruft. Bij de ingang van de Kaisergruft, zat een monnik die heel vredelievend overkwam en waar we een kaartje konden kopen. Met een lange trap moesten we naar beneden lopen, die geheel in het donker gehuld was, op twee kaarsen na. In de donkere ruimte, was het zo stil en indrukwekkend, met het idee, dat daar allemaal 'Keizerlijke Hoogheden' liggen. Sommige al meer dan 100 jaar. De kisten staan boven de grond, zoals dat meestal is in deze kringen. Zodat je alles ruimtelijk kan zien en aanraken. De ene kist is nog mooier en/of groter dan de andere kist. Er waren zelfs kisten van baby's en jonge kinderen. Toen ik bij de kist van 'Keizerin Elisabeth aankwam, ging er een gevoel van leegte door mij heen. Ik keek maar er drong niets van bewust zijn tot mij door. Dat wat ik wilde zien en waar ik bij wilde zijn, was nu werkelijkheid geworden. Ik heb de kist aangeraakt en er ongeloofwaardig naar gekeken. Dat 'Sissi' daar nu in de kist lag, naast haar man 'Keizer Franz Joseph' en daarnaast weer hun zoon 'Kroonprins Rudolf'. Ik vroeg me op dat moment ook ineens af, hoe het zou zijn geweest als ik in de tijd van Sissi geleefd zou hebben. In de hoop dat je tot de hofhouding zou behoren en daadwerkelijk met Sissi te maken zou hebben, als bijvoorbeeld haar persoonlijke hofdame. Maar dat kan alleen in mijn fantasie. Omdat ik het moment van de kist wilde vastleggen, heb ik foto's gemaakt. Voor mij erg speciaal en als herinnering.

Nadat we de kaisergruft verlaten hadden, eerst mijn ouders getrakteerd op een heerlijk ijsje met het mooie weer. Daarna op weg naar de 'Volksgarten' waar een standbeeld van Sissi stond. 

De weg naar de Volksgarten was lang maar wel mooi en fascinerend. Onderweg ook nog de beelden van Mozart en Strauss gezien. In de Volksgarten aangekomen, kwam de muziek van Strauss ons al tegemoet, een beter welkom en mooi gevoel konden we niet hebben. In de tuin, waren erg veel verschillende soorten rozen struiken met ieder een eigen naam. Na een tijdje rondgelopen te hebben in deze mooie grote tuin, kwamen we bij een afzetting, alwaar Sissi haar standbeeld stond. Daar zat 'Sissi', prachtig met een verfijnd gezichtje en een mooie jurk aan, voor zich uit te staren. Ze zat op een troon, met een trap ervoor die uit monde in een vijver. De omheining was van een goed onderhouden heg met kleurrijke bloembakken eromheen. Uiteraard weer de nodige foto's genomen. 

In een souvenir winkel nog een bordje gekocht met de afbeelding en naam van Sissi. Daarna nog heerlijk met mijn ouders gegeten in een Italiaans restaurant. 

In het plaatsje Modling, net buiten Wenen, een pension gezocht om te overnachten. Bij pension Monica, was gelukkig nog een kamer vrij. s'Avonds nog naar het centrum gelopen, wat gezellig aandeed in het donker met alle lichtjes en de terrassen. In het pension een heerlijk koude douche genomen en daarna gelijk ons bed in. In gedachten deze dag nog eens doorgenomen wat we allemaal gezien hadden om vervolgens als een blok in slaap te vallen.